Cevap olarak İbn Kesir, El-Kurtubi, Ettaberi'nin Bakara Suresi 275. Ayetini tefsirlerine bakılmalıdır. İbn Hazm (El-fasl fil-milel ven-nihal), Akamil Mercan s.107'de Abdullah bin Ahmed bin Hanbel'in babasına sorduğu bir soruda bu konuyu netleştirmiştir:

"Bir toplulukta cinin insan bedenine giremeyeceğini iddia ediyorlar" dedi, babası da: "Ey oğul, yalan söylüyorlar, işte onlar onun diliyle konuşuyor" diye cevap vermiştir.

Elusi (Ruhul Meani), Şevkani (Neylil Evtar), İbn Kayyim El-Cevziyye (Zadül Mead), İbn Teymiyye (Mecmuu Fetava) gibi alimlerin ne dediklerine de bakılmalıdır. Hadislere gelince; İmam Ahmed, Ebu Davud, Ettabari (deli getiren çocukla ilgili "Bıçak Allah'ın düşmanı" hadisi), Ata bin Ebi Rebah (saralı siyah kadınla ilgili "sabredersen sana cennet var" hadisi) gibi birçok hadis cin çarpmasına işaret etmektedir.

Hasılı Peygamberimiz (s.a.v.) cin çarpmasını (mess) inkâr etmemiş, bilakis tedavi etmiş, bu ibtila ile karşı karşıya olana dua etmiştir. İbn Teymiyye (Risaletül Cin) adlı eserinde "Cinin varlığı kitap, sünnet ve selefin ittifakıyla sabittir, cinin vücuda hululu (girişi) ehli sünnet imamlarınca sabittir" der.

Lazer ışınları, hatta güneş bazen insanlara zarar verir (insanın ihmalinden). Buna güneş çarpması deriz ve kabul ederiz. Cin çarpmasında şeytan ve emrindeki cinlerin yakın takiple kişiye aşık olması, kişinin ona önceden eziyet etmiş olması veya büyücü büyüsü hadimi (cin) etki ve eziyet vermesi mümkündür. Ayrıca Eyyub (a.s.) ile ilgili Sad Suresi 41. Ayete bakılmalıdır.

Yoksa kaynaklara inip araştırmadan, etüt etmeden, terlemeden ahkam kesmek hele müslümanlara hiç yakışmaz. Yalnız müslümanlara sözü geçerli değildir. Avrupa'da her hastanede papazlar görev yapıyor. Gazali (r.h.) batı Avrupa'nın bu problemlerin hallinde papaz ve psikologlardan hayli yararlandığını belirtiyor.

İkinci nokta; hırsız harabe eve değil, düzeli, meskun, kıymetli eşyaları bol evi tercih eder. Müslümanın imanı, ibadeti her zaman takip ve hücuma uğrar.

Üçüncü nokta; bazen seanslarıma o inkârcılardan bazılarını alırdım da korkudan koltuğun arkasına kaçtıklarını görürdüm. İnkar edenlere duam hidayet, ruhi "check-up"tan geçmeleri de menfaatleri icabıdır.

Bir şeyi hissedip beş duyumuzla algılamamak onların olmadığına kanıt değildir. Var olma nedeni bizim görüp bilmemizden biri değildir. Dünkü meçhuller bugün malum olmamış mıdır? Hâl böyle olunca bilmediklerimiz görmediklerimiz bildik ve gördüklerimizden çok fazladır.

Biz madde ve antimaddeyi eserlerin, fiillerin sonuçlarından algılarız. Misalâ elektriği görmeyiz makinedeki düğmeye basmakla çok değişik özellikler gösterir; ısı, ışık, hareket kuvvet gibi. Kâinatta görmediklerimizi dışarı çıkarırsak bir şey kalmaz. Görünenlerin varlığı görülmeyenlere bağlıdır desek yanlış olmaz.

Beyne komuta veren icra ettiren emir salgı bezine giderse salgı salınır, fizyolojik, biyokimyasal olaylar devreye girer. Önce bu emri veren kim? Biz bu mükemmel varlığa ruh diyoruz. Siz isterseniz başka isimler verebilirsiniz. Cin de buna benzer. Gözlerimiz onları çıplak esas şekli ile göremez veya görmeye hazırlıklı değildir.

Biz kitap ve sünnette sabit olmasından iman eder inanırız. Sonra onların etkilerine maruz kalmışların (göz, kulak, akıl organlarında) ani değişimleri ispatı olarak da karşımıza çıkar.