ÖNSÖZ
Ötedenberi inanmayan insanların tenkit etmeye çalıştıkları meselelerden birisi, Hz. Peygamber (sav)'in birden fazla kadınla evlenmesi meselesidir. Bu türlü fikirleri ortaya atan insanlar, ya hiçbir dine inanmayan, Allah-Peygamber-Kitap kabul etmeyen insanlardır veya bu tenkidi yapıp dillerine dolayanlar, Ehl-i Kitap dediğimiz Hıristiyan ve Yahudilerdir. Bu iki sınıfın dışında bilmediği için tenkit edenler varsa onlar için de bu yazıyı hazırlayan yazarımız, Efendimizin evliliklerinin hikmetlerini değerlendirmektedir.
İnsanlık tarihi, geçmişten günümüze, iki farklı topluluğun varlığını haber vermektedir. Bunlardan birisi, Allah'a inananlar, diğeri ise inanmayanlardır. İnanmayanlar, her fırsatta karşı tarafa saldırmış, onların kutsal gördüğü bir kısım yüce değerlere dil uzatmaktan geri durmamışlardır. Kendi içlerinde bulunan zehirlerini topluma akıtmış, böylelikle de onları zehirlemeye devam etmişlerdir. Bundan sonra da buna benzer olaylar elbette devam edecektir. Çünkü herkes kendi iç dünyasını yaşayacak, fıtratının gereğini ortaya koyacak, böylelikle de Yüce Yaratıcı'nın "(Ey Peygamber!) De ki: Herkes kendi karakterine göre hareket eder. Rabbiniz kimin en doğru yolda olduğunu daha iyi bilir." (17, İsrâ:84). "Dileyen inansın, dileyen inanmasın" (18, Kehf:29). beyanlarının doğruluğu ortaya çıkmış olacaktır.
Evet, öteden beri inanmayan insanların tenkit etmeye çalıştıkları meselelerden birisi, Hz. Peygamber (sav)'in birden fazla kadınla evlenmesi meselesidir. Bu türlü fikirleri ortaya atan insanlar, ya hiçbir dine inanmayan, Allah-Peygamber-Kitap kabul etmeyen insanlardır, ki bunlar önce kendilerinin tenkit ettikleri, akıllarına sığdıramadıkları bu şeyi kendileri yaşamaktadırlar. Hem de fıtrat kanunlarını da aşarak, vicdan taşıyan birisinin duyduğunda şaşkınlığa düşeceği bir ölçü içinde. Şimdi kadınlarla beraber olma mevzuunda bu kadar ölçüsüz olan kimselerin kalkıp da Allah Resûlü'nü bu konuda tenkit etmeleri elbette son derece tutarsız bir şeydir. Veya bu tenkidi yapıp dillerine dolayanlar, ehl-i kitap dediğimiz Hıristiyan ve Yahudilerdir. Bunların tenkitleri de son derece yersiz ve mantıksızdır. Zira kendilerinin inanmış oldukları şu andaki Tevrat ve İncil'de pek çok peygamberin evli olduğu, hem de bazılarının pek çok sayıda hanıma sahip oldukları nakledilmektedir. Şimdi peygamberliğine inandıkları insanların, Hz. Muhammed'den (sav) çok daha fazla evlilik hayatı yapmalarına bir şey demeyen bu kişilerin, kalkıp da bu durumu serrişte etmeleri elbette objektiflikle bağdaşmamaktadır. Yahut ta bu durumu dillerine dolayanlar, akıllarını müsteşriklere kaptırmış, düşünceden ve gerçeği okumaktan aciz zavallılardır. Bunlar da şayet Siyer ve Meğâzî dediğimiz Hz. Peygamber'in hayatını anlatan kitaplara bakacak olurlarsa, bu evliliklerin hangi şartlarda ve hangi sebeplerden dolayı meydana geldiğini gayet açık bir şekilde görecek, vicdanları varsa bu iddialarından utanacaklardır.
Çok evlilik Hz. Peygamber'in ilk olarak uyguladığı bir tatbikat değildir. O'ndan önce de pek çok peygamber, aynı uygulamayı yapmıştır. Aynı zamanda savaşlarda esir düşen kadınların da, eş olarak alınması yine İslâm'dan önceki dinlerde uygulanan bir prensiptir ve bu bir noktada gereklidir de.
Bununla ilgili olarak Tevrat'ta şu tavsiye vardır: "Düşmanlarına karşı cenge çıkacağın ve Allah'ın onları senin eline vereceği ve onları esir olarak götüreceğin zaman, esirler arasında bakılışı güzel bir kadın görüp onu arzu eder ve karı olarak kendine almak istersen; o zaman onu evinin içine getireceksin; ve o başını tıraş edecek, tırnaklarını kesecektir; esirliğin esvabını üzerinden atacak, senin evinde oturacak, babasına ve anasına tam bir ay ağlayacak, ondan sonra da kendisine yaklaşacak ve onun kocası olacaksın, o da senin karın olacak..."
Yine Tevrat'ta Hz. İbrahim'in pek çok kadınla evli olduğu, Hz. Davud'un çok sayıdaki hanımının yanında, bir çok cariyesinin olduğu, Hz. Süleyman'ın yedi yüz hanımının, üç yüz de cariyesinin bulunduğu nakledilmektedir.
Kur'ân da, çok evliliğin yeni bir şey olmayıp, diğer peygamberlerin de bir uygulaması olduğunu haber vermektedir: "Andolsun, Biz senden önce de elçiler gönderdik, onlara da eşler ve çocuklar verdik.." (13, Ra'd:38).
Evet, çok kadınla izdivaç, bilhassa ahkâmla gelen Enbiyâ için bir bakıma zaruridir. Zirâ, dinin, aile mahremiyeti içinde cereyan eden pek çok yönleri vardır ki, ona ancak bir insanın nikahlısı muttali olabilir. Binaenaleyh, dinin bu yönlerini anlatmak için herhangi bir istiâre ve kinayeye başvurmadan -ki çok defa bu türlü anlatma tarzı anlamayı bulandırır ve istinbatı zorlaştırır- her şeyi alabildiğine açık bir şekilde anlatacak, mürşidelere ihtiyaç vardır.
İşte, her şeyden evvel, nübüvvet hanesinde bulunan bu temiz zevceler, kadınlık âlemine karşı, irşad ve tebliğ vazifesinin sorumluları ve nakilcileri olma itibariyle, peygamber için de, peygamberlik için de; kadınlık âlemi için de gerekli, hattâ elzem olur.
Bununla beraber, söz konusu olan peygamber, Allah tarafından insanlığa gönderilen, hattâ sadece insanlara değil, aynı zamanda cinlere de gönderilen nebilerin sonuncusu olursa, durum daha da ehemmiyet kazanır. Kıyamete kadar gelecek olan insanların ihtiyaçları, istekleri, karşı karşıya kalacakları problemler durumu daha da hassaslaştıracaktır. Bütün bunların aktarılması, hem de en hassas ve mahrem meselelere kadar, peygamberin her hâline şahit olan bir kısım kimselerin -ki bunlar da ancak hanımları olabilir- bulunmasına bağlıdır.
Allah Resulü'nün bu evliliklerindeki çeşitli hikmet ve maksatlara değinmeden önce, zevcelerinin kısaca hal tercümelerini verecek olursak, durumun anlaşılması daha da kolay olacaktır.
Alemlerin Rabbi, Rahman ve Rahim olan Allah (c.c.)'a hamd olsun. Salatü selam alemlere rahmet olarak gönderilen Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) ve tüm inananların üzerine olsun.
